اشاره به اينكه منافقان و آنها كه طالبان دنيا در ميدان جهاد بودند سهمى از اين « سكينه » و آرامش نداشتند ، و تنها اين موهبت نصيب افراد با ايمان مىشود . و در روايات مىخوانيم : اين نسيم بهشتى با انبياء و پيامبران خدا بوده است ( 1 ) به همين دليل در حوادثى كه هر كس در برابر آن كنترل خويش را از دست مىدهد آنها روحى آرام و عزمى راسخ ، و اراده اى آهنين ، و تزلزلناپذير داشتند . نزول « سكينه » بر پيامبر ص در ميدان « حنين » - همانگونه كه گفتيم - براى رفع اضطرابى بود كه از فرار كردن جمعيت به پيامبر ص دست داده بود ، و گر نه او در اين صحنه چون كوه ثابت و پا بر جا بود ، و همچنين على ع و گروه كوچكى از مسلمانان ! 4 - در آيات فوق اشاره به نصرت خداوند نسبت به مسلمانان در « مواطن كثيرة » ( ميدانهاى بسيار ) شده است . در باره تعداد جنگهايى كه پيغمبر ص شخصا در آن مبارزه كرد ، يا با مسلمانان بود اما شخصا جنگ نكرد ، و همچنين ميدانهايى كه سپاه اسلام در مقابل دشمنان قرار گرفت ، ولى پيغمبر ص در آن حضور نداشت ، در ميان مورخان گفتگو بسيار است ، ولى از بعضى از روايات كه از طرق اهل بيت به ما رسيده استفاده مىشود كه عدد آنها به هشتاد مىرسيد . در كتاب « كافى » نقل شده كه يكى از خلفاى عباسى نذر كرده بود كه اگر از مسموميت نجات يابد ، مال كثيرى به فقرا بدهد ، هنگامى كه بهبودى يافت ، فقهايى كه اطراف او بودند در باره مبلغ آن اختلاف كردند و هيچكدام مدرك روشنى نداشتند ، سرانجام از امام نهم « حضرت محمد بن على النقى » ع

--> 1 - تفسير برهان جلد 2 صفحه 112